در بیکرانه ی زندگی دوچیز است که افسونم می کند آبی آسمان که میبینم و می دانم که نیست و خدایی که نمیبینم و میدانم که هست. هر موجودی در طبیعت “آنچنان است که باید باشد” و تنها انسان است که هرگز آنچنان که باید باشد نیست از تنهایی به میان مردم می گریزم و از مردم به تنهایی پناه برم . -->